เรื่องของฟลอเร็นซ์ คนอลล์ (Florence Knoll)

โดย เฟม อรรุจา บุญญสิทธิ์

หากสถาปัตยกรรมเป็นสาขาวิชาหรือศิลปะที่กำหนดวิถีของสภาพแวดล้อมของโลก ที่ถูกสร้างขึ้นโดยมนุษย์ หากลองตัดครึ่งสิ่งปลูกสร้างนั้น สิ่งที่เห็นได้ภายในที่มีความสำคัญเท่าเทียมกัน อาจเป็นส่วนสำคัญกว่าสำหรับความสัมพันธ์ใกล้ชิดของมนุษย์กับสถาปัตยกรรม นั่นคือพื้นที่ๆเราอาศัย และทำงานในชีวิตประจำวัน บทบาทของสถาปนิกคือการสร้างพื้นที่สำหรับประสบการณ์เชิงพื้นที่และการทำงานที่ดีที่สุด สิ่งที่ฉันหลงไหลในฐานะสถาปนิกคือพลังที่วัตถุมีต่อการทำงานของพื้นที่ โดยการให้ความหมายกับพื้นที่ ที่อาจเป็นเพียงห้องว่างเศร้าๆเมื่อไม่มีวัสดุดีไซน์ใดๆอยู่ในนั้น นี่อาจเป็นสาเหตุที่เฟอร์นิเจอร์มีบทบาทสำคัญในชีวิตประจำวันของเรา ไม่เพียงแต่เป็นเรื่องของการมอบดีไซน์ให้กับพื้นที่ แต่ยังสร้างความรู้สึกและเป็นสิ่งที่ชี้นำการประพฤติตนของห้องและผู้คนในห้อง ผู้บุกเบิกด้านเฟอร์นิเจอร์และการออกแบบและตกแต่งภายใน ฟลอเร็นซ์ คนอลล์ (Florence Knoll) เป็นนักปฏิวัติที่เสียชีวิตในปีนี้เมื่ออายุ 101 ปี เธอออกแบบพื้นที่สถาปัตยกรรม และสร้างเฟอร์นิเจอร์ที่เหมาะกับสถาปัตยกรรม เธอเป็นผู้สร้างสรรค์รูปลักษณ์และความรู้สึกทันสมัยของสำนักงาน บริษัท หลังสงครามของอเมริกาด้วยเฟอร์นิเจอร์สไตล์โมเดิร์น สิ่งทองานศิลปะและสภาพแวดล้อมในที่ทำงานที่เรียบง่ายและสง่างาม

สำหรับผู้ที่ชื่นชอบดีไซน์แบบโมเดิร์น ผลงานการออกแบบของ ฟลอเร็นซ์ คนอลล์ (Florence Knoll) ในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 ที่ทำให้เธอเป็นที่รู้จักนั้น ยังคงเป็นหัวใจของการออกแบบรูปทรงที่สะอาดจา เรียบง่ายและใช้งานได้ดี ผลงานเหล่านี้ยังคงมีอิทธิพลในงานออกแบบร่วมสมัย ในสำนักงาน บ้าน และพื้นที่สาธารณะ ตลอดทั้งยังพบได้ในโชว์รูมของตัวแทนจำหน่ายและยังถูกแสดงในพิพิธภัณฑ์ต่างๆ จนถึงทุกวันนี้

ฟลอเร็นซ์ คนอลล์ (Florence Knoll) เรียนรู้ศิลปะของเธอจากสถาปนิกผู้นำแห่งยุคโมเดิร์น สถาปนิกชาวเยอรมัน – อเมริกัน ลุดวิก มีส์ แวน เดอร์ โรห์ (Ludwig Mies van der Rohe) และ เอลเลียล ซาริเน็น (Eliel Saarinen) สถาปนิกและครูชาวฟินแลนด์ผู้เป็นพ่อของสถาปนิกเอโร่ ซาริเน็น (Eero Saarinen) เธอทำงานร่วมกับสถาปนิกชื่อดังของกลุ่มบาวเฮ้าวส์ (Bauhaus) วอลเทอร์ โกรเปียส (Walter Gropius) และ มาร์เซล บรอยเออร์ (Marcel Breuer) ตลอดอาชีพการงานของเธอได้รับอิทธิพลจากบาวเฮ้าวส์ (Bauhaus) เธอส่งเสริมความสัมพันธ์สมัยใหม่ของสถาปัตยกรรมศิลปะและการใช้งานในการออกแบบเฟอร์นิเจอร์และการตกแต่งภายในของเธอ

ในวันนี้ หน่วยวางแผน Knoll Planning Unit ซึ่งกำหนดมาตรฐานสำหรับการตกแต่งภายในที่ทันสมัยในช่วงกลางศตวรรษที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นการออกแบบที่ก้าวล้ำ หน่วยวางแผน Knoll Planning Unit เป็นการจัดพื้นที่ให้มีการใช้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยใช้วิธีการออกแบบ “โดยรวม” ที่ทำให้ ฟลอเร็นซ์ คนอลล์ (Florence Knoll) มีความโดดเด่นยิ่งขึ้นในฐานะผู้หญิงที่มีอิทธิพลในโลกสถาปัตยกรรมที่ผู้ชายมีอิทธิพล ตลอดปีพ.ศ. 2483 และ 2493 เธอได้ออกแบบเฟอร์นิเจอร์แต่ละชิ้นด้วยตัวเอง และในขณะที่การออกแบบเฟอร์นิเจอร์ที่มีความเป็นงานประติมากรรมมากขึ้นนั้น เธอมอบหมายให้สถาปนิกที่เธอชื่นชอบอย่าง เอโร่ ซาริเน็น (Eero Saarinen) แฮร์รี่ เบอร์โทย่า (Harry Bertoia) อิซามู โนกูชิ (Isamu Noguchi) จอร์จ นาคาชิม่า (George Nakashima) ผลงานออกแบบของคนอลล์ (Knoll) ตอบสนองต่อความต้องการโดยตรงที่เกิดขึ้นขณะทำงาน ฟลอเร็นซ์ คนอลล์ (Florence Knoll) ออกแบบที่นั่ง โต๊ะและชั้นวาง ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา การออกแบบที่เธอคิดว่าเป็นสถาปัตยกรรมที่อยู่เบื้องหลัง ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นงานออกแบบที่ไร้กาลเวลาและเป็นชิ้นงานคลาสสิกในตัวเองอย่างแท้จริง

 

On Florence Knoll

By Fame Ornruja Boonyasit

If architecture is a discipline or an art that shapes the way the world is in the built environment, cutting a building in half and what emerges is the equally important, maybe more important part of human’s intimate relationship with architecture, that is the space we live and work in

everyday. The role of an architect is then, to craft the space for the best spatial and functional experience. What I am fascinated by, as an

architect, is the power in which a design object works in a space,

giving meaning to a space that would otherwise be an empty and sad room. This is probably why furniture plays an important role in our everyday life, not only how they look but how they feel and behave in a room. A pioneer in furniture and interior

design/planning, Florence Knoll was a revolutionary who passed away this year at the age of 101. She designed the architectural spaces that would make a room work, and created

furniture that fits the architecture. She created the modern look and feel of America’s postwar corporate office with sleek furniture, artistic textiles and an uncluttered, free-flowing workplace environment.

To connoisseurs of Modernism, the mid-20th-century designs of

Florence Knoll, as she is known for, were and still are the essence of the genre’s clean, functional forms. Transcending design fashions, they are still influential, contemporary, common in offices, homes and

public spaces, and are still found in dealers’ showrooms and represented

in museum collections.

 

Florence Knoll learned her art at the side of Modernist masters. She was a protégé of the German-American architect Ludwig Mies van der Rohe and Eliel Saarinen, the Finnish

architect and teacher and the

father of the architect Eero Saarinen. She worked with the renowned

Bauhaus architects Walter Gropius and

Marcel Breuer. Throughout her

career, influenced by the Bauhaus, she promoted the Modernist relationship of architecture, art and utility in her furnishings and interiors.

Today, the Knoll Planning Unit,

which set the standard for the mid-century Modern interior, is widely recognised as groundbreaking. The Knoll Planning Unit provided a uniquely efficient and “total design” approach, and Florence Knoll further distinguished herself during this period as an influential woman in a male-dominated industry. Throughout the 1940s and 1950s, she also designed individual pieces of

furniture—while the more sculptural designs she commissioned with her exacting taste from the likes of Eero Saarinen, Harry Bertoia, Isamu

Noguchi and George Nakashima.

Responding to direct needs encountered while working on

particular interiors projects, and

finding the market lacking,

Florence Knoll designed seating,

tables and case goods. Over the years, Florence Knoll designs, which she had conceived as background

architecture, have proven to be

design classics on their own.